Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Οι εξουσίες υπό του Θεού είναι τεταγμένες και ο λόγος διότι δεν έχει βασιλέψει ο Θεός ακόμη στη ζωή μας με τα στοιχεία τα δικά Του.

Στο Λόγο του Θεού, στο κατά Λουκά κεφ.7 στοίχος 6-9 
αναφέρει τα εξής:<< Και ο Ιησούς πορευόταν μαζί τους. Και ενώ απείχε ήδη όχι μακριά από το σπίτι, ο εκατόνταρχος έστειλε μερικούς φίλους, λέγοντάς του: Κύριε, να μη ενοχλείσαι· επειδή, δεν είμαι άξιος να μπεις μέσα, κάτω από τη στέγη μου· 7 γι' αυτό, ούτε τον εαυτό μου δεν έκρινα άξιο νάρθω σε σένα· αλλά, πες έναν λόγο, και ο δούλος μου θα γιατρευτεί. Επειδή, κι εγώ είμαι άνθρωπος υποκείμενος σε εξουσία, έχοντας υπό τις διαταγές μου στρατιώτες· και λέω σε τούτον: Πήγαινε, και πηγαίνει· και στον άλλον: Έλα, και έρχεται· και στον δούλο μου:  Κάνε τούτο, και το κάνει.9 Και ακούγοντας αυτά ο Ιησούς, τον θαύμασε, και καθώς στράφηκε στο πλήθος που τον ακολουθούσε, είπε: Σας λέω: Ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα μια τόσο μεγάλη πίστη>>.


Φίλοι του Θεού, του Χριστού είναι αυτοί οι οποίοι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δοξάζουν τον Θεό και εργάζονται χωρίς γογγυσμό ή χωρίς γιατί, στις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν στο να κάνουν το θέλημα του Θεού, η οποία εργασία γίνεται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.


Οι φίλοι του Χριστού δεν θα διστάσουν να δοξάσουν τον Θεό και με θυσία αν χρειαστεί, ο λόγος που δεν θα διστάσουν, δεν θα φοβηθούν είναι η μεγάλη αγάπη τους στον Θεό. Μάλιστα τα έργα αγάπης τα οποία θα παρουσιάζουν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου θα τους βγάλουν στον ουρανό.


Είναι σοφία Θεού συναρπάζουσα όταν διακατέχεσαι από τον σεβασμό ως προς τις αρχές της πολιτείας και τις αρχές του Θεού. Πολλοί κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα ενώ οι ίδιοι δεν εργάζονται για το καλύτερο στην ζωή τους, της πολιτείας και τα του Θεού. Όλα τα παιδιά που ακολουθούν τον ζώντα Θεό και την Φωνή Θεού, θέλω να παρακαλέσω ώστε με ειλικρίνεια να αποδίδουν σεβασμό έμπρακτο στην πολιτεία και στον Θεό. Όταν κάποιος διακατέχεται από αυτή τη σοφία τότε η παρουσία του Θεού στην ζωή του θα είναι εμφανής. Φανταστείτε ότι ο Καίσαρας τότε ήταν δικτάτορας και ο Χριστός απέδιδε την οφειλόμενη τιμή, πόσο μάλλον σήμερα που εμείς ανήκουμε σε δημοκρατικά πολιτεύματα. Εάν θέλουμε να έχουμε μακροημέρευση και ευλογημένη ζωή να αποδίδουμε τιμή στον Θεό και στην πολιτεία.


Οι εξουσίες υπό του Θεού είναι τεταγμένες και ο λόγος διότι δεν έχει βασιλέψει ο Θεός ακόμη στη ζωή μας με τα στοιχεία τα δικά του όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία. Δεν έχουν όλα αυτά βασιλέψει στην καρδιά μας και στις καρδιές των χριστιανικών λαών. Η αδιαφορία μας στο να δεχτούμε το κάλεσμα του Θεού ουσιαστικά, το οποίο θα πρέπει να αναπτύξουμε στην συνέχεια μέσα μας και γύρω μας, αυτό θα καθιστά απαραίτητο στις κοινωνίες που ζούμε τις εξουσίες πολιτικές, θρησκευτικές κ.λ.π. Όλες χρειάζονται και θα υπάρχουν μέχρι να μας εξουσιάσει το πνεύμα του Θεού το οποίο θα αναπτύξει τη ζωή μας καθιστώντας ημάς διδακτούς Θεού.


Πάσαι εξουσίαι υπό του Θεού τεταγμέναι εισιν, αναφέρει ο Λόγος του Θεού. Ανάλογα λοιπόν την χρονική περίοδο υπάρχει και η κατάλληλη εξουσία, άλλη για να προσφέρει, άλλη για να διορθώνει και άλλη για να τιμωρεί. Πάντως τα αγαθά έργα είναι αυτά που συνετίζουν και τις πιο απάνθρωπες εξουσίες. Η παγκόσμια ιστορία έχει να διδάξει νίκες αγαθών ανθρώπων, οι οποίοι ανέτρεψαν δυνάστες του κόσμου.


Ας έχουμε έργα αγάπης, έργα Θεού ώστε και οι εξουσίες να είναι υπό του Θεού προς διόρθωση και την κατά Θεό αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους.


Να παροτρύνουμε τον εαυτό μας στα έργα αγάπης, ώστε η μαρτυρία να είναι στερέωση του έργου που επιδιώκουμε να φέρουμε εις πέρας, το οποίο έργο αποβλέπει στην δόξα του Θεού και στην σωτηρία του κόσμου. Δυστυχώς σήμερα όσο ποτέ άλλοτε ο κόσμος κείται στα πονηρά εκ νεότητος αυτού, φυσική συνέπεια να μην βλέπει την αγαθή πρόθεση των λόγων και των έργων μας. Θα χρειαστεί ζώσα θυσία, αυτή αποτελεί το επιστέγασμα των όσων λέμε και φανερώνει τις ουρανόδρομες προθέσεις μας. Η θυσία των έργων είναι η μαρτυρία του Θεού ότι είμεθα υιοί αυτού.


Ο Κύριος φανέρωσε: Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν.


Είναι τραγικό να επιδιώκεις το αγαθό, να επιδιώκεις το θέλημα του Θεού και οι πάντες να θέλουν την κεφαλή σου επί πίνακι.


Η μη πνευματική ευχέρεια ή δυνατότητα του Λόγου του Θεού, όταν υφίσταται στη ζωή μας, μας καθιστά ανόητους, αδύνατους πνευματικά ώστε να διακρίνουμε στο πως έχουν τα πράγματα στη ζωή μας και στη ζωή των συνανθρώπων μας. Έτσι καταφεύγουμε σε αντιπαλότητες και μικρότητες, οι οποίες εκδηλώνονται με κρίσεις, καταλαλιές, πονηρίες, κακίες, φθόνους κ.λ.π.


Ο πνευματικός άνθρωπος γνωρίζει το θέλημα του Θεού και την πνευματική ευχέρεια ή δυνατότητα του συνανθρώπου του. Έτσι αποφεύγει την κρίση, την κακία, την καταλαλιά, αφήνοντας τον Θεό να ενεργήσει χρονικά για την πνευματική ωριμότητα του συνανθρώπου του.


Εύχομαι σήμερα να έχουν φτάσει τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού στο πλήρωμα του να εννοούν το θέλημα του Θεού, που είναι το μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε και στην σοφία εκείνη όπου η αγάπη τους να βρίσκει σήμερα τρόπους και να επινοεί συστήματα, ώστε διά των έργων τους και των λόγων τους να οδηγήσουν στην σοφία του θελήματος του Θεού τον πεσόντα αδελφό.


Στο κατά Ιωάννη κεφ.3 στοίχος 25. αναφέρει: «25 Έγεινε λοιπόν συζήτησις περί καθαρισμού παρά των μαθητών του Ιωάννου με Ιουδαίους τινάς. 26 Και ήλθον προς τον Ιωάννην και είπον προς αυτόν· Ραββί, εκείνος όστις ήτο μετά σου πέραν του Ιορδάνου, εις τον οποίον συ εμαρτύρησας, ιδού, ούτος βαπτίζει και πάντες έρχονται προς αυτόν. Απεκρίθη ο Ιωάννης και είπε· Δεν δύναται ο άνθρωπος να λαμβάνη ουδέν, εάν δεν ήναι δεδομένον εις αυτόν εκ του ουρανού».


Αυτή είναι η αλήθεια!


Αυτοί που νομίζουν ότι έχουν εξουσία ας γνωρίζουν ότι πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστιν καταβαίνον εκ του Πατρός των φώτων. Καθώς ουδέ του θέλοντος, ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού. Καθώς οι εξουσίες υπό του Θεού τεταγμένες εστί.


Ενθυμήστε τον Ηρώδη που νόμιζε ότι έχει εξουσία και που γέμισε σκωληκόβρωτο. Και πολλές άλλες τέτοιες ιστορίες και γεγονότα, αναρίθμητες περιπτώσεις έχει να παρουσιάσει η παγκόσμια και η πνευματική ιστορία.


Όσοι έχουν εξουσία στον υλικό ή πνευματικό τομέα το μόνο που οφείλουν είναι να γίνουν καλοί διαχειριστές, διότι αργά ή γρήγορα θα βρεθούν μπροστά στο βήμα του Χριστού και θα δώσουν λόγο. Έχουμε μία παραβολή που αναφέρει την κακή χρήση των εργατών που ο Θεός εμπιστεύθηκε τον αμπελώνα του.


Εάν ένα έργο δεν είναι εκ του Θεού αργά ή γρήγορα θα καταστραφεί. Εάν όμως είναι εκ του Θεού και εμείς το περιφρονούμε ή το πολεμάμε τότε γινόμεθα θεομάχοι και ο ίδιος ο Θεός γίνεται στη ζωή μας αντίπαλος. Προσοχή λοιπόν. Όταν ο ίδιος ο Κύριος τόνισε το μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, αυτό που ήθελε να τονίσει ήτο να φυλάξει τον άνθρωπο από την εύκολη κρίση ώστε να μην γίνει θεομάχος. Πρέπει να ξέρουμε ότι άλλες οι βουλές του Θεού και άλλες των ανθρώπων. Πάντως αν μάθουμε τις βουλές του Θεού τον μόνο που θα κρίνουμε και θα διορθώνουμε είναι τον ίδιο μας τον εαυτό.


Εμάς, ο Θεός μας έμαθε, να μην βλέπουμε οποιαδήποτε αγαθή προσπάθεια, αρνητικά και τίποτα δεν μας κάνει να παραβαίνουμε αυτή την εντολή. Ο καθένας αν λέει ψέματα αργά ή γρήγορα θα το πληρώσει. Αφού αυτός που λέει ψέματα περιφρονεί τον Θεό και την δημιουργία που στηρίζεται στην αλήθεια, εμένα τι με νοιάζει τι κάνει ο συνάνθρωπός μου; Ας κοιτάξουμε την δουλειά μας και ας έχουμε εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού.


Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν υπάρχει στη ζωή μας μόνο για να μας επαινεί, αλλά και για να μας νουθετεί. Να ακούμε με χαρά την νουθεσία του και να γνωρίζουμε ότι η νουθεσία του είναι απείρως μεγαλύτερης δόξης από τον έπαινο. Η νουθεσία σε διορθώνει, ο έπαινος μπορεί και να σε απολέσει αν δεν έχεις επίγνωση του θελήματος του Θεού και εάν δεν έχεις γνωρίσει τον εαυτό σου άνθρωπε, ο οποίος απέχει ουσιαστικά από το θέλημα του Θεού. Άρα η νουθεσία είναι ευλογία που μας συντροφεύει αιώνια.


Μπορεί να περνάμε δύσκολα αλλά ποτέ δεν απελπιζόμεθα. Άλλωστε εμείς γνωρίζουμε ότι θα μένουμε στις αρχές του Θεού κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.


Η αναγέννηση και η εν Θεώ αποστολή συντελείται μέσα από θυσία, μέσα από την υποταγή στον Θεό και στον άνθρωπο, η οποία ξεκινά δυστυχώς στην αρχή βιαίως στη ζωή μας και καταλήγει να γίνεται δόξα Θεού με αρχές και επιδιώξεις Χριστού.


Και προς τους Εφεσίους κεφ.6 στοίχος 5 αναφέρει : <<Οι δούλοι, υπακούτε στους κατά σάρκα κυρίους σας με φόβο και τρόμο, με απλότητα της καρδιάς σας, σαν στον Χριστό>.


Ακόμη πρέπει να πειθόμαστε εις τους προεστώτας εκείνους που πραγματικά αγρυπνούν υπέρ των ψυχών και των σωμάτων μας και να υπακούμε διότι έτσι ελαφρύνουμε το πνευματικό τους φορτίο. Διότι η παρουσία μας στη ζωή τους είναι ωφέλιμη και χαρίζει χαρά όταν κάνουμε υπακοή, διαφορετικά πενθούν για την ανυπακοή μας.


Οι προεστώτες είναι αυτοί που μας νουθετούν και μας προτρέπουν σε επιδιώξεις πνευματικές, οι οποίες μακροχρόνια επιφέρουν σε εμάς ουράνια και επίγεια αγαθά. Ευχόμαστε να βαδίζουμε όλοι με πνεύμα Θεού ώστε να φτάσουμε γρήγορα στο σκοπό μας, που είναι να εκπληρώσουμε επαγγελίες τις οποίες με την βοήθεια του Θεού μπορούμε να επιδιώξουμε και να λάβουμε. Ο λόγος που μπορούμε είναι διότι ο Πατέρας Θεός διά Πνεύματος Αγίου μας το φανέρωσε εις ημάς, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θέλει να τις κληρονομήσουμε. Αρκεί λοιπόν να τις πιστέψουμε και να τις επιδιώξουμε.


Ο Κύριος έχει δώσει επιστασία σε πολλούς ανθρώπους όπως στην οικογένεια, στην θρησκεία, στις πολιτικές κυβερνήσεις, στην Φωνή Θεού. Εάν κάποιος κάνει κακή χρήση της επιστασίας θα το πληρώσει. Προσοχή στους επιστάτες. Εμείς τονίζουμε έλεος, αγάπη και προσφορά να τους διέπει.


Η πραότητα, ο φόβος Θεού, η ελπίδα, η εν Θεώ διαγωγή όταν λειτουργούν στη ζωή μας δικαιώνουν την παρουσία του Θεού στην καρδιά μας με τα έργα μας και την πνευματική διαύγεια των λόγων που μας διακατέχει.


Όταν καλούμεθα από ανώτατες αρχές να ομολογήσουμε την πίστη μας, τις προθέσεις μας και να φανερώσουμε την αποστολή μας να το κάνουμε με πραότητα. Από εκεί και πέρα για το τι μέλλει γενέσθαι, εμπιστοσύνη στον Θεό. Ας γνωρίζουμε όμως ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Στα τριάντα χρόνια πνευματικού αγώνα που διεξάγω έχω κατηγορηθεί πολύ, όμως ο Θεός πάντα με δικαιώνει ενώπιον ανθρώπων και αγγέλων.


Το δικό μου κήρυγμα είναι της φωνής του Θεού και σίγουρα μπορεί να ελκύσει έναν άνθρωπο ώστε να ακολουθήσει τον Θεό. Αν εγώ όμως λείψω από τη ζωή του αγαπημένου αδερφού, είναι λίγο δύσκολο ο άνθρωπος αυτός να συνεχίσει να αγαπά και να εργάζεται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Όμως εκείνο που θα κάνει τον άνθρωπο να αγαπήσει τον Θεό και να φέρει στη ζωή του τη ζωή του Χριστού είναι να τον ελκύσει και να τον εξελέξει ο ίδιος ο Πατέρας. Εάν λοιπόν Κύριος δεν οικοδομήσει οίκον και η οικοδομή χτίζεται με θυσίες, με αγώνα, με εκπαίδευση, τότε εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομουντες. Καθώς πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστιν καταβαίνον εκ του Πατρός των φώτων. Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να φέρει καρπό πολύ, ώστε ο καρπός αυτός να μένει εις τον αιώνα τον άπαντα.


Ο κοσμικός άνθρωπος αποφεύγει την πνευματική δραστηριότητα και επιλέγει την οκνηρία, την πνευματική οκνηρία, την τεμπελιά αποφεύγοντας πειρασμούς και δοκιμασίες, έτσι δεν μετέχει των δραστηριοτήτων του Θεού. Ομοιάζει με τα λιμνάζοντα ύδατα τα οποία γεμίζουν με ακαθαρσίες, με συνέπεια το ζων ύδωρ να γίνεται βάλτος.


Ο πνευματικός άνθρωπος ομοιάζει με το τρεχούμενο νερό, το οποίο όταν κυλάει αντιμετωπίζει εμπόδια με τα οποία συγκρούεται και ανάλογα την πνευματική δύναμη και ορμή που έχει τα προσπερνά και δημιουργεί με την συνεχόμενη δραστηριότητά του ποταμούς, λίμνες κ.λ.π.


Όταν θέλουμε να γίνουμε Υιοί Θεού τότε θα πέσουμε σε πειρασμούς. Οι πειρασμοί έχουν σκοπό να μας αφυπνίσουν, να μας δυναμώσουν, ώστε να πέσουμε στην προσευχή όπου εκεί θα συναντήσουμε την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η οποία θα μας εμπλουτίσει σοφία Θεού, η οποία σοφία θα μας δώσει δύναμη να ξεπεράσουμε τους πειρασμούς. Οι πειρασμοί κρατούν ένα μικρό χρονικό διάστημα, η δοκιμασία χρόνια.


Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι το γυμναστήριο του πνεύματος, όπου από αυτό ο άνθρωπος αποφοιτεί ισχυρός κατά Θεό. Παράδειγμα εις ημάς ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος όπου οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες τον επένδυσαν με αιώνια δόξα.


Η χαρά που νοιώθουμε από τους πειρασμούς προέρχεται διότι ο Θεός συμμαχεί μαζί μας και κάτι που σε εμάς φαίνεται βουνό με την παρουσία του στη ζωή μας γίνεται κόκκος άμμου.


Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες όταν αντιμετωπίζονται κατά Θεό κάνουν και τους γύρω μας να μιμούνται εμάς και να θαυμάζουν την σοφία του Θεού, η οποία υπάρχει μέσα μας. Ο τρόπος λοιπόν που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος του Θεού τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες γίνεται παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς αδελφούς.


Μάλιστα μέσα από τις αντιξοότητες και τους πειρασμούς γνωρίζουμε και αυτούς που μας αγαπάνε αληθινά από αυτούς που υποκρίνονται, ώστε όταν έρθει η ώρα, να ξέρουμε ποιους θα επιλέξουμε για φίλους και αδελφούς. Ο Κύριος μέσα από τους πειρασμούς, τους δικούς του γνώρισε τους μαθητές του και τις προθέσεις τους, αυτούς τους δώδεκα ευλόγησε και τους δόξασε. Ενθυμούμεθα τι είπε στην προσευχή του στον Πατέρα του. Πατέρα είπε: αυτοί είναι οι εναπομείναντες μετ’ εμού, οι συμμετέχοντες στους πειρασμούς μου και θέλω όπου είμαι εγώ να είναι και αυτοί.


Πρέπει να ξέρουμε ότι ο διάβολος είναι ο καλύτερος έμπορος, σου πουλάει αμαρτία και είναι ο μόνος που παίρνει μια τέτοια εξουσία. Το δικαίωμα το δίνουμε εμείς. Αυτός με καταιγισμό ψεμάτων εργάζεται μέρα και νύχτα με χίλια δυο τεχνάσματα να αγοράσεις την πραμάτεια του, την αμαρτία. Ο λόγος που το κάνει αυτό είναι για να σε εκθέσει ενώπιον Θεού, ενώπιον ανθρώπων και ενώπιον αγγέλων του Θεού κατά την ημέρα της κρίσεως. Μετέπειτα θέλει να δύναται λόγω της αμαρτίας να διεκδικεί και το σώμα αλλά και την ψυχή. Προσοχή λοιπόν, όχι συζήτηση, όχι διάλογο, όχι παραχώρηση στον διάβολο και στα έργα που σε παροτρύνει να εντάξεις στην ζωή σου. Στην αρχή ένας άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τα τεχνάσματά του και τον τρόπο που ενεργεί στον άνθρωπο, όμως μετά καταλαβαίνει ότι είναι του διαβόλου διότι γίνεται συνήθεια η αμαρτία και πάθος. Έτσι, δια της αμαρτίας εξουσιάζει τον άνθρωπο σε όλον τον επί της γης βίο του και μετέπειτα μετά τον θάνατό του στο πνεύμα. Κύριε ελέησέ μας και φρούρησέ μας ώστε να φτάσουμε στο ποθούμενο που είναι δια της ζώσης πίστεως εις εσένα και δια της ανυπόκριτης αγάπης να σώσουμε ψυχή και σώμα. Πρέπει να το σκεφτούμε καλά διότι οι καταστάσεις θετικές ή αρνητικές θα είναι αιώνιες, προσοχή λοιπόν.


Το τρισυπόστατο του διαβόλου είναι σκανδαλίζω, σκανδαλίζομαι και πονηρία. Το σκάνδαλο γίνεται εκεί που το πνευματικό ολίσθημα του ανθρώπου είναι μηδενικό. Πάντως και αυτός που σκανδαλίζει ή που σκανδαλίζεται είναι στην ίδια μοίρα.


Όταν ο άνθρωπος δαιμονιστεί τότε ο διάβολος ενεργεί δια του ανθρώπου αυτού ώστε να προβαίνει σε ακρότητες. Η Ηρωδιάδα ήθελε το κεφάλι του Ιωάννη διότι ο εγκέφαλος του Ιωάννη συλλάμβανε τις δαιμονισμένες ενέργειες και τα διεστραμμένα πάθη της που έπραττε εις βάρος του άνδρα της με τον αδερφό του και βασιλιά Ηρώδη και τα οποία ο ίδιος φανέρωνε δια του στόματός του εις το λαό. Φυσική συνέπεια ο διάβολος δια της Ηρωδιάδος να ζητήσει το κεφάλι του Ιωάννη ώστε να σταματήσει ο έλεγχος του λόγου που γινόταν σε αυτήν υπό του Ιωάννου. Ο Ιωάννης αν και ο μεγαλύτερος προφήτης είχε κατ’ εμέ ασοφία στη κίνηση αυτή να ελέγχει, όμως οι προφήτες έτσι ήταν με αποτέλεσμα όλους να τους σκοτώνουν. Ο λόγος που είχε ασοφία ήταν διότι δεν κέρδισε τίποτα με αυτό, μάλιστα όταν βρέθηκε στη φυλακή έχασε και τη πίστη του στο Χριστό. Στην Παλαιά Διαθήκη τονίζεται: έλεγξε σοφό να γίνεις σοφότερος καθώς έλεγξε μωρό να γίνεις μωρότερος και να σου πάρει το κεφάλι. Χρειάζεται προσοχή! Όσα παιδιά ανήκουν στη φωνή Θεού απαγορεύεται να ελέγχουν κανένα άνθρωπο, παρά μόνο τον εαυτό τους να ελέγχουν (με έλεος πάντα) και αυτόν να διορθώνουν. Ο έλεγχος θα γίνεται υπό του Θεού ή από το αριστούργημά του τον διάβολο, ο οποίος δεν χαρίζεται σε κανέναν.


Για αυτό χρειάζεται προσοχή, να μην διακατεχόμεθα από την ζύμη των φαρισαίων η οποία είναι η υποκρισία.


Ο υποκριτής έχει στοιχεία που τον  αποκαλύπτουν ότι είναι υποκριτής. Το πρώτο στοιχείο είναι ο φανατισμός.


Το δεύτερο τα προσωπικά συμφέροντα.


Το τρίτο οι φιλοδοξίες, τίτλοι κοσμικοί.


Τέταρτο στοιχείο είναι ότι θέτει νόμους που ο ίδιος δεν εφαρμόζει.


Πέμπτο στοιχείο είναι ότι έχει ουσιαστική άγνοια των πραγμάτων που κηρύττει και ειδικότερα του θελήματος του Θεού.


Έκτο στοιχείο είναι ότι δεν παρουσιάζει έργα θυσίας αλλά παχιά λόγια.


Έβδομο στοιχείο είναι ότι θέλει να διαφέρει από τους άλλους ώστε να δείχνει ανώτερος.


Όγδοο στοιχείο είναι ότι δεν εργάζεται ώστε να ανεβάσει και τους συνανθρώπους του στο επίπεδό του, αν είχε επίπεδο.


Ένατο, δεν αποκαλύπτει όλο το θέλημα του Θεού στους κηρύττοντες διότι δεν τον συμφέρει, θα αποκαλυφθεί ο ίδιος. Έτσι φανερώνει μέρος των εντολών του Θεού, αυτό που τον καλύπτει στα μάτια του άλλου. Ένατο, δεν έχει πείρα και εμπειρία των πραγμάτων που εξαγγέλλει παρά ξερή γνώση ( η γνώσις φυσιοί η δε αγάπη οικοδομεί ).


Δέκατο, είναι άπειρη υποκρισία του έναντι Θεού και ανθρώπου με πολυποίκιλες μορφές υποκρισίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Λόγο του Θεού είναι οι 10 παρθένες.(5 μωρές και 5 σοφές)


Οι μωρές παρθένες είναι οι χριστιανοί οι οποίοι έχτισαν τη πίστη τους στο πίστευε και μη ερεύνα.


Είναι ακόμη όλοι αυτοί οι χριστιανοί που υιοθέτησαν τους τύπους και όχι την ουσία.


Είναι αυτοί που πιστεύουν χωρίς να ερευνούν, χωρίς να μελετούν το λόγο του Θεού, χωρίς να εφαρμόζουν το θέλημα του Θεού και το πιο χαζό που κάνουν είναι ότι δεν θέλουν να διορθώσουν  τον εαυτό τους και να αναγεννηθούν.


Έτσι λόγω της έλλειψης καθαρισμού και αγιασμού τα γεγονότα θα τους καταβάλλουν αρνητικά και το λάδι τους θα σωθεί κατά την ημέρα του Κυρίου.


Ενώ, οι σοφές παρθένες είναι όλοι αυτοί οι οποίοι φροντίζουν να αποκτήσουν τη σοφία του Θεού δια της μελέτης του λόγου του Θεού. Τα οποία στοιχεία του αγίου ευαγγελίου (σοφία Θεού) θα τα εντάξουν στη ζωή τους, ώστε τα γεγονότα δε θα μπορούν να τους καταβάλλουν και δια της προσευχής και της πνευματικής καλλιέργειας θα δύνανται να γεμίζουν το καντηλάκι τους αιώνια, με αποτέλεσμα η φλόγα του Χριστού να μην σβήσει ποτέ.


Αυτό που θα ζητήσει ο Χριστός την ημέρα τη δική του είναι να μην έχουμε φόβο, εγωισμό, θυμό, υλοφροσύνη, υποκρισία πνευματική και πονηρία.


Με λίγα λόγια να μην έχουμε άγνοια του λόγου του Θεού ώστε να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τα γεγονότα και να φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή.


Το πνεύμα συλλαμβάνει τη σοφία του Θεού και θέλει να την υιοθετήσει και να την ακολουθήσει όμως η σάρκα ασθενεί, πάσχει ώστε να ακολουθήσει το πνεύμα. Όταν συμβαίνει αυτό στη ζωή μας χρειαζόμαστε προσευχή και αγρυπνία ώστε να καλλιεργηθούμε πνευματικά.


Η αγρυπνία χρειάζεται για να βρούμε χρόνο ώστε να μελετήσουμε το λόγο του Θεού και να αντλήσουμε από αυτόν τα στοιχεία εκείνα που χρειάζονται για να χτίσουμε μέσα μας το θέλημα του Θεού το οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε εις όλη μας τη ζωή.


Η προσευχή χρειάζεται ώστε το πνεύμα μας να συμμαχήσει με το πνεύμα του Θεού και να ενισχυθεί για να υποτάξει τη σάρκα και να την ζωοποιήσει εις το εκατονταπλάσιο.


Ο Χριστός είπε:<< η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν, το πνεύμα εστί το ζωοποιούν>>. Εάν το πνεύμα μας δεν ζωοποιεί τη σάρκα μας να αλλάξουμε πνεύμα ώστε να βρούμε το πνεύμα του Χριστού που θα μας ζωοποιήσει.


Ο απόστολος Παύλος αναφέρει: << ιδέτε το πνεύμα του εγείραντος τον Ιησούν εκ νεκρών οικεί εν υμίν, ο εγείρας τον Χριστόν εκ νεκρών θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών>>.


Να αγρυπνούμε πνευματικά στην προσευχή, στην μελέτη και στην δραστηριότητα πάνω στην εξάπλωση με σκοπό και στόχο την ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας ώστε να είμεθα πάντα άγρυπνοι και στο πνεύμα πάντα ζώντες, ώστε τα γεγραμμένα να τα αντιμετωπίσουμε με σοφία Θεού και Πνεύμα Άγιο.


Οι ημέρες προ της ελεύσεως του Κυρίου θα είναι ημέρες δύσκολες και για πολλούς που έχουν άγνοια τα γεγονότα θα γίνουν παγίδα.


Ενώ για όσους αγρυπνούν θα είναι δόξα Θεού διότι το τέλος αυτών θα φέρουν το Χριστό στη γη.


Η υπομονή και η υπακοή στον λόγο του Θεού καθώς και ο αγιασμός (καθαρισμός) καθιστά τον άνθρωπο αυτόν που την έχει την υπομονή μέτοχο όλων των χαρισμάτων, των σημείων και των καρπών του Αγίου Πνεύματος. Ώστε δια των στοιχείων αυτών ο άνθρωπος αυτός να διάγει εν δυνάμει και σοφία Θεού συναρπάζουσα πάσας τας ημέρας της ζωής του χωρίς να χαθεί ούτε μια θρίξ της κεφαλής του.


Χωρίς την υπομονή ο εχθρός ματαιώνει τους αγώνες τόσον εις την φυσικήν ζωήν όσο και εις την υπερφυσικήν.


Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη έδωσε εντολή να φυλάττεται το θέλημά του ώστε αυτό να υφίσταται στην καθημερινότητα των παιδιών του. Η εντολή η παλαιά είναι οι δέκα εντολές που έδωσε στον λαό του μέσω του Μωυσή.


Αυτές είναι:


1. Και ελάλησεν ο Θεός πάντας τους λόγους τούτους, λέγων,


2.Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας.


3. Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού.


4.Μη κάμης εις σεαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμά τινός, όσα είναι εν τω ουρανώ άνω ή όσα εν τη γη κάτω, όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης·


5.Μη προσκυνήσης αυτά μηδέ λατρεύσης αυτά· διότι εγώ Κύριος ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος, ανταποδίδων τας αμαρτίας των πατέρων επί τα τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς των μισούντων με·


6.και κάμνων έλεος εις χιλιάδας γενεών των αγαπώντων με και φυλαττόντων τα προστάγματά μου.


7.Μη λάβης το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω· διότι δεν θέλει αθωώσει ο Κύριος τον λαμβάνοντα επί ματαίω το όνομα αυτού.


8.Ενθυμού την ημέραν του σαββάτου, διά να αγιάζης αυτήν·


9.εξ ημέρας εργάζου και κάμνε πάντα τα έργα σου·


10.η ημέρα όμως η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού σου· μη κάμης εν ταύτη ουδέν έργον, μήτε συ, μήτε ο υιός σου, μήτε η θυγάτηρ σου, μήτε ο δούλός σου, μήτε η δούλη σου, μήτε το κτήνός σου, μήτε ο ξένος σου, ο εντός των πυλών σου·


11.διότι εις εξ ημέρας εποίησεν ο Κύριος τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς· εν δε τη ημέρα τη εβδόμη κατέπαυσε· διά τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέραν του σαββάτου και ηγίασεν αυτήν.


12.Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, διά να γείνης μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου.


13. Μη φονεύσης.


14. Μη μοιχεύσης.


15. Μη κλέψης.


16.Μη ψευδομαρτυρήσης κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.


17.Μη επιθυμήσης την οικίαν του πλησίον σου· μη επιθυμήσης την γυναίκα του πλησίον σου· μηδέ τον δούλον αυτού· μηδέ την δούλην αυτού, μηδέ τον βουν αυτού, μηδέ τον όνον αυτού, μηδέ παν ό,τι είναι του πλησίον σου.


Ο Θεός στην Καινή Διαθήκη έδωσε εντολή να φυλάττεται το θέλημά του ώστε αυτό να υφίσταται στην καθημερινότητα των παιδιών του. Αυτή δόθηκε στον λαό του μέσω του Υιού του, του Ιησού Χριστού.


«. Πάλιν εντολήν νέαν σας γράφω, το οποίον είναι αληθές εις αυτόν και εις εσάς, διότι το σκότος παρέρχεται και το φως το αληθινόν ήδη φέγγει».


Η νέα εντολή θα πρέπει να εννοηθεί από όλους τους αδελφούς ώστε να λάβει χώρα στη ζωή μας και έχει ως εξής:


<<Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου>>, αύτη είναι η πρώτη εντολή.


Και δευτέρα ομοία αύτη,<< Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν>>. Μεγαλητέρα τούτων άλλη εντολή δεν είναι.


Αφού είναι πλειότερον πάντων τα ανωτέρω, τι μένουμε σαν Χριστιανοί στα ολοκαυτώματα και στις θυσίες, στους τύπους, στα δόγματα, στους εγωκεντρικούς εγωισμούς. Γιατί δεν κάνουμε το σωστό και να τελειώσει η ταλαιπωρία που αιώνες τώρα υφιστάμεθα (χωρισμοί μεταξύ των Χριστιανών, αμαρτίες εωσφορικές, πόλεμοι μεταξύ των Χριστιανών, ασθένειες πολυποίκιλες και αθεράπευτες, φθορά στο σώμα και στο πνεύμα), τα οποία καταλήγουν τον άνθρωπο στον θάνατο.


Τώρα, στο σκοτάδι ανήκει αυτός που δεν εννοεί τον Λόγο του Θεού, ώστε να τον χρησιμοποιήσει με αγάπη χαρίζων εις πάντας γύρω του το μέγα έλεος. Το σκότος που τον τύφλωσε ώστε να μην βλέπει το φως του Χριστού είναι η άγνοια που τον διέπει πάνω στο θέλημα του Θεού, ο εωσφορικός εγωισμός, οι πονηρίες, τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, ο κόσμος, η πολυμορφική αμαρτία, η φθορά και τέλος ο θάνατος ψυχής και σώματος. Αυτός που έχει μέσα του όλα αυτά και επικαλείται τον Θεό μυωπάζει και δεν εξεύρει ότι ο διάβολος επικρατεί εις όλο του το είναι. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος μέσα στην Φωνή Θεού. Έχουμε το δικαίωμα να αποφύγουμε κάποιον για πολλούς λόγους, όμως δεν έχουμε το δικαίωμα να μην τον αγαπούμε και δεν έχουμε το δικαίωμα να τον κρίνουμε. Ακόμη δεν έχουμε το δικαίωμα να τον μισούμε.


 «9. Όστις λέγει ότι είναι εν τω φωτί και μισεί τον αδελφόν αυτού, εν τω σκότει είναι έως τώρα.


10. Όστις αγαπά τον αδελφόν αυτού εν τω φωτί μένει και σκάνδαλον εν αυτώ δεν είναι·


11. όστις όμως μισεί τον αδελφόν αυτού εν τω σκότει είναι και εν τω σκότει περιπατεί και δεν εξεύρει που υπάγει, διότι το σκότος ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτού».


Το μίσος προς τον αδελφό είναι αδιανόητο να υφίσταται σε άνθρωπο ο οποίος επικαλείται το όνομα του Χριστού, ο τοιούτος πάσχει από σχιζοφρένεια και χρειάζεται να βρεθεί επειγόντως ένας άνθρωπος με πνεύμα Θεού να τον βοηθήσει διότι κινδυνεύει να χάσει την ψυχή και το σώμα του, με αποτέλεσμα να βυθιστεί αιώνια στον άδη.


Όποιος αγαπά τον αδελφό ζει στο φως διότι εφαρμόζει την εντολή του Θεού η οποία έχει ως εξής, (και τον πλησίον ως εαυτόν). Η αγάπη αυτή στον πλησίον σε όποιον έχει προορισμό σωτηρίας αυξάνει με γρήγορους ρυθμούς στη ζωή του, εάν δεν έχει προορισμό σωτηρίας τότε πέφτει ο άνθρωπος αυτός σε δικαιολογίες, σε σχόλια, σε κρίσεις, σε επικρίσεις, σε καταλαλιές, αποφεύγοντας την αγάπη η οποία αποκλείει τα σκάνδαλα.


Τώρα όμως το σκότος παρέρχεται και το φως το αληθινό ήδη φέγγει, και ο λόγος που παρέρχεται το σκότος της αμαρτίας είναι διότι ο Θεός στη γενιά μας κάνει αισθητή την παρουσία του σε πολλούς ανθρώπους, έτσι θέτει ενώπιον πάντων των ανθρώπων τον Λόγο του Θεού (Καινή Διαθήκη), ώστε πλέον ο άνθρωπος να νομοθετηθεί δι’ αυτής. Με αυτό τον τρόπο το φως του Χριστού θα λάμψει στις καρδιές των ανθρώπων που θέλουν να νομοθετηθούν διά του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος.


Φως του Χριστού είναι, πρώτον γνώση του θελήματος του Θεού, δεύτερον αναμαρτησία, η οποία φέρνει αγιασμό, τρίτον αφιέρωση, τέταρτον αφθαρσία, πέμτον το αποτέλεσμα όλων το οποίο καθιστά τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.


Είναι πολλοί άνθρωποι  οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον Χριστό και το θέλημά του όμως διέπονται από έλεος, από δικαιοσύνη και αγάπη, με αποτέλεσμα αυτοί οι άνθρωποι θα έρθει η μέρα όπου θα απορήσουν με όλους τους χριστιανούς οι οποίοι ξέρουν ποιο είναι το θέλημα του Θεού και δεν το πράττουν.


Όταν ο Θεός σου δίνει πολλά πρέπει να δώσεις και εσύ από αυτά που σου δίνει υλικά ή πνευματικά σε όσους χρειάζονται τα πολλά για την δόξα του Θεού. Ο τρόπος, η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα, δωρεάν έλαβες δωρεάν δώσε.


Πάντως, ο Θεός είναι ισχυρός και η ανυπόκριτη αγάπη του όταν εφαρμόζεται από εμάς στην καθημερινότητά μας γκρεμίζει το μεσότοιχο της έχθρας που έχει στήσει ο διάβολος στην ζωή μας και έτσι σώζει το μη αναγεννημένο άτομο.


Προσοχή, όχι φιλία και σχέση με τον διάβολο διότι αυτός σε γεμίζει με ψέματα, με πάθη, με πονηρίες, με φθορά και τελευταία με τον θάνατο, μη γένοιτο προσοχή!


Παράλληλα υπάρχει ο έτερος κακός εαυτός μας, που είναι ο αντίδικός μας, οποίος με τον σχετικό αγώνα αποβάλλεται, εξαφανίζεται από την ζωή μας, ώστε να βρεθούμε έμπροσθεν του άρχοντα (Θεός) και να μην υπάρχουν πάθη, αδυναμίες, συμφέροντα κ.τ.λ. Ο χρόνος παίζει καθοριστικό ρόλο και είναι απαραίτητο στοιχείο στην ζωή μας και δεν πρέπει να τον περιφρονούμε. Ο λόγος του Κυρίου φανερώνει, εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό. Όταν εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο μας στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού αυτό θα μας βοηθήσει ώστε να πεθάνει ο αντίδικος, ο οποίος αν έρθει μαζί μας θα μας κατηγορεί μέρα νύχτα έμπροσθεν του Θεού και των αγγέλων, δίνοντας έτσι δικαιώματα ώστε ο διάβολος να διεκδικεί την ψυχή μας. Η ειλικρινής μετάνοια θα μας απαλλάξει από τον αντίδικο, καθώς «Την δε αγαθοποιΐαν και το μεταδοτικόν μη λησμονείτε, διότι εις τοιαύτας θυσίας ευαρεστείται ο Θεός».


Αγαθοποιΐα σημαίνει να κάνουμε έργα αγάπης γεμάτα προσφορά στον υλικό τομέα και στον πνευματικό, τα οποία φανερώνουν ότι μέσα μας βασιλεύει ο ίδιος ο Θεός. Ο άνθρωπος να αγαθοποιεί με το πνεύμα του Θεού, το οποίο διακατέχεται από την δικαιοσύνη αυτού. Η δικαιοσύνη αυτή είναι διαφορετική από την δικαιοσύνη των ανθρώπων. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί ενώ η δικαιοσύνη του Θεού πάντα προσφέρει χωρίς να περιμένει ανταπόδοση.


Ο Κύριος που είναι αρχηγός της ειρήνης, να μας φωτίσει ώστε διά της μελέτης του Λόγου του Θεού και διά της προσευχής να αυξηθούμε εις παν έργον αγαθό, για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Να προσευχόμεθα στον Θεό ώστε να μας επιτρέπει να βρισκόμαστε τακτικά και ο λόγος ώστε ο ένας να οικοδομεί τον άλλον. Ο Κύριος τόνισε, όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το  όνομά μου εν τω μέσω αυτών είμαι και εγώ.


Με την προσευχή και με τα έργα αγάπης πολιτευόμεθα το θέλημα του Θεού. Η συνείδησή μας δεν μας ελέγχει όταν κάνουμε το θέλημα του Θεού και συμπεριφερόμεθα με πνεύμα αγάπης, το οποίο να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό.


Η αγάπη του Θεού είναι προς όλα τα πλάσματά του και αποδεικνύεται από το ότι στέλνει τα υλικά αγαθά του εις όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Επίσης και τα πνευματικά απλόχερα δια Ιησού Χριστού, όλα τα δίνει με υπομονή εξευτελισμών και σταυρικής θυσίας.


Το πρώτο στοιχείο της αγάπης είναι η υπομονή. Χωρίς την υπομονή είναι αδύνατον οι άνθρωποι να ανέχονται ο ένας τον άλλον είτε σε οικογενειακό είτε σε ευρύτερο χώρο.


Όλες οι μάχες των πιστών χριστιανών πρέπει να διεξάγονται με υπομονή.


Για τους εκλεκτούς η υπομονή είναι το αποτέλεσμα της αγάπης. Η εντολή του Χριστού είναι τηρήσετε τον λόγον της υπομονής μου. Τήρησες τον λόγον της υπομονής μου, θα σε  τηρήσω και εγώ όταν έλθη εις τον κόσμο η μεγάλη δοκιμασία και νομίζω ότι εννοεί τον αντίχριστο.


Υπομονή είναι να υπομένεις τον διάβολο ο οποίος συνέχεια εις όλην σου την ζωή σε πειράζει θανάσιμα, ο δε θανάσιμος πειρασμός είναι να κρίνεις τον συνάνθρωπόν σου.


Η υπομονή είναι ο θησαυρός της πνευματικής πραγματικότητας, είναι το βάθρο του ψυχικού οικοδομήματος, είναι μια αρετή που πρέπει ο πιστός άνθρωπος πάση θυσία να την εξασφαλίσει.


Πολλοί χριστιανοί στο άκουσμα τέτοιων γεγονότων φοβούνται και δεν θέλουν ούτε καν να ακούσουν. Όμως όσοι έχουν Χριστό στην ζωή τους, ουσιαστικό Θεό, ανακύπτουν και δεν πίπτουν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούν. Ας ενθυμηθούμε τους αγίους, ας ενθυμηθούμε τον Κύριο ο οποίος με το άψογο παράδειγμά του φανέρωσε ότι πραγματικά ο Θεός Πατέρας ήτο στην ζωή του και στην ζωή όλων των εν Χριστώ ανθρώπων.


Τα γεγονότα γίνονται παγίς εις όσους δεν μελετούν τον λόγο του Θεού,


Δεν χρειάζονται πολυλογίες. Η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί. Λίγο προσοχή εκμεταλλευόμενοι τον χρόνο ώστε να μην φεύγει ανεπιστρεπτί.


Τρεις είναι οι παράγοντες που δημιουργούν φθοροποιές συνθήκες στον άνθρωπο.


Η απομάκρυνση από τον Θεό, οι μέριμνες του βίου, οι απολαύσεις και η έλλειψη προσευχής και μελέτης του λόγου του Θεού.


Όταν όμως ο Θεός έρθει στην ζωή μας τότε θα εξαφανίσει όλα τα φθοροποιά στοιχεία.


Η απαίτηση, η εντολή του Θεού είναι μία η οποία στοιχειοθετεί όλες τις άλλες και έχει ως εξής: Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις.


Η αγάπη έχει στοιχεία και αυτά είναι:


Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, δεν φθονεί, δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό, δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Και καθώς θέλετε να πράττωσιν εις εσάς οι άνθρωποι και σεις πράττετε ομοίως εις αυτούς.


Όλα αυτά είναι ευαγγελική απαίτηση του ίδιου του Θεού, για όσους θέλουν να ονομάζονται υιοί και θυγατέρες αυτού.


Αν δεν έχουμε ενθέρμως την εις αλλήλους αγάπη τότε μάταια ονομαζόμεθα Χριστιανοί Ορθόδοξοι ή μάταια αυτοαποκαλούμαστε παιδιά του Θεού, υιοί και θυγατέρες αυτού.


Πολλοί χριστιανοί, επειδή αρκετοί άνθρωποι (χριστιανοί), αναπτύσσουν τον Θεό σύμφωνα με το πώς αντιλαμβάνονται αυτοί (δόγμα), σαν θέλημα του Θεού, πέφτουν σε κρίσεις, κατακρίσεις, καταλαλιές, υποκρισίες πολυμορφικές κ.λ.π. σκανδαλίζοντας και σκανδαλιζόμενοι.


Ας γνωρίζουν ότι όσοι χωρίζονται προφέροντας δογματικές θεωρίες οι οποίες δεν εκπληρώνουν τον νόμο της αγάπης, δεν θα σωθούν, θα απολεστούν και ο λόγος, διότι η αγάπη τους, δεν καλύπτει τον τρόπο ζωής των συνανθρώπων ή των συνδογματικών αδελφών τους. Φυσική συνέπεια η αμαρτία να μεγαλώσει. Μη γένοιτο!


Όσοι ανήκουν στην Φωνή Θεού έχουν ένα νόμο. Αυτός είναι ότι θα δέχονται τον κάθε αδελφό με όποιον τρόπο αυτός επιλέγει να ενώνεται με τον Θεό. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σέβονται την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του αδελφού και τον τρόπο που ο Θεός αναπτύσσει και στηρίζει τη ζωή του. Αυτό είναι αγάπη.


Αυτή η αγάπη θα οδηγήσει τους ανθρώπους αυτούς που την έχουν στην ενθέρμως αγάπη μετά του πλησίον τους, φυσική συνέπεια να οδηγηθούν και στην μέγιστη αγάπη του ζώντος Θεού, η οποία τα πάντα ανέχεται, τα πάντα πιστεύει, τα πάντα ελπίζει. Η αγάπη δεν θέτει νόμους, η αγάπη σε δέχεται όπως είσαι. Αυτό το πνεύμα να έχουμε αν θέλουμε να είμεθα αγάπη και να έχουμε τον Θεό στη ζωή μας, να έχουμε κοινωνία μετ’ αυτού του Θεού.


Αν το σκέφτονταν όλοι αυτό θα είχαμε έναν παραδεισένιο κόσμο, κόσμο του Θεού.


Πότε Κύριε θα έρθει η ημέρα ώστε να εννοήσουμε την αξία αυτών των θεάρεστων γεμάτων σοφία λόγων σου; Αμήν.


Ο αναγεννημένος άνθρωπος δεν αγαπά μόνο εκείνον που κάνει αγώνα καθαρισμού, αγιασμού και εξάπλωσης.


Ο αναγεννημένος άνθρωπος του Θεού διέπεται από αγάπη την οποία εκδηλώνει προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό χωρίς κατ’ ελάχιστον να προσωποληπτεί.


Ο κοσμικός άνθρωπος εκδηλώνει αγάπη μόνο στα κοντινά μέλη της οικογενείας του, ο Χριστός την αγάπη αυτή την χαρακτηρίζει ως αμαρτωλή, πονηρή, υποκριτική. Θα πρέπει να αποκτήσουμε σπλάχνα Χριστού ώστε η αγάπη μας να είναι διάχυτη προς όλους χωρίς αδυναμίες. Χρειάζεται προσοχή, σοφία και ευελιξία ώστε να μην έχει το κύρηγμά μας αρνητικά αποτελέσματα.


Καθοριστικό ρόλο στην αναγέννησή μας θα παίξει η πίστη μας, για αυτό θα  πρέπει να είναι ζώσα, ώστε να γίνει κοινή με συγκεκριμένες επιδιώξεις. Οι οποίες επιδιώξεις είναι:


Πρώτον, να μας διέπει ο αγιασμός, δεύτερον να βρούμε τον τρόπο ώστε να ολοκληρώσουμε την μετάνοια μας, τρίτον να επιδιώξουμε την αναγέννηση μας και τέταρτον να τείνουμε στην εξάπλωση.


Όλα αυτά τα στοιχεία αναπτύσσουν την κοινή ζώσα πίστη, τα οποία εκδηλώνονται μέσα στον Λόγο του Θεού από σκεύη εκλογής.


Δεν παίζει ρόλο ο τόπος που ζούμε ώστε να αναπτυχθούμε πνευματικά, αν και το περιβάλλον μας παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση μας. Όταν η απόφαση μας στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού είναι μεγάλη και μας διέπει θείος έρωτας, όλα γίνονται χριστοκετρικά μέσα μας και γύρω μας. Άρα, αυτό που παίζει ρόλο στην αναγέννηση μας είναι ο τρόπος που θέλουμε να επικοινωνήσουμε με τον Θεό. Αυτός ο τρόπος μας εξελίσσει πνευματικά σε σημείο το σώμα ημών να γίνει ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος.


Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς σας, σε άλλο σημείο ο υπομείνας εις τέλος ούτως σωθήσεται.


Πολλοί έρχονται στην Φωνή Θεού και εύκολα βγάζουν συμπεράσματα τα οποία τους οδηγούν στην απώλεια. Αν είχαν υπομονή και μετείχαν των δραστηριοτήτων αυτής, θα γνώριζαν τον Θεό και τις προθέσεις του οι οποίες είναι, η κατάργηση της αμαρτίας, η ίδρυση της βασιλείας, η κατάργηση του φυσικού θανάτου, η δευτέρα έλευσή του, η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων και ο τρόπος επίτευξης αυτών των επαγγελιών. Με την υπομονή εργάζεται ο άνθρωπος έργο τέλειο, το οποίο εύχομαι εις όλους ημάς. Όταν ξεκινούμε πνευματικό αγώνα αποκτούμε σχέση με τον Θεό, αυτό μας χαρίζει ενθουσιασμό. Ο ενθουσιασμός μας δίνει κίνητρα να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας στο να πετύχουμε τον Αγιασμό. Μετά λίγο καιρό (χρόνο) ο ενθουσιασμός χάνεται, με αποτέλεσμα να προχωράμε πνευματικά με δυσκολία.


Τότε είναι που χρειάζεται η υπομονή. Αν δεν έχουμε υπομονή τότε θα είμεθα αδύναμοι άνθρωποι που με την πρώτη δυσκολία το βάζουμε στα πόδια. Αν όμως έχουμε υπομονή τότε θα έλθει η ώρα που η πρώτη χαρά, ο πρώτος ενθουσιασμός θα έλθει και θα μας συναντήσει ξανά. Αυτή τη φορά όμως σε διαφορετικά πλαίσια, διότι θα έχουμε με την υπομονή συνοδό την δύναμη και την σοφία του Θεού που τώρα πια δίκαια κατακτήσαμε.


Ο άνθρωπος έχει επίγνωση των πραγμάτων, μάλιστα καταλαβαίνει ότι δεν είναι τίποτα, δεν έκανε τίποτα, δεν γνωρίζει τίποτα ονομάζεται άνθρωπος ταπεινός. Αυτόν λοιπόν τον ταπεινό τον γνωρίζει ο Θεός και τον ανυψώνει, διότι δεν κινδυνεύει από τον εωσφόρο και την στρατιά του, ώστε να εκδηλώνει αρχηγιλίκια, συμφέροντα, φιλοδοξίες, πονηρίες κ.λ.π.


Άλλωστε ο Κύριος στον Λόγο του φανερώνει, σε ποιόν να επιβλέψω, παρά στον ταπεινό, ησύχιο και τρέμοντα τους λόγους μου. Όποιος τώρα θεωρεί τον εαυτό του ξεχωριστό και πλούσιο πνευματικά ή υλικά, ας ενθυμηθεί τον χόρτο στον αγρό ο οποίος σήμερα υπάρχει και αύριο όχι. Ο πλούτος του εγώ χάνεται, ο πλούτος του να είσαι Υιός Θεού παραμένει εις τον αιώνα.


Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι πειρασμοί είναι παραχώρηση Θεού και όχι θέλημα αυτού.


Όταν κάποιος δεν εννοεί τον τρόπο με τον οποίον ο Θεός ενεργεί προς σωτηρία ψυχής και σώματος, αποκτά εύκολες λύσεις και αποδίδει ευθύνες στον Θεό και στους συνανθρώπους του λέγοντας, γιατί Θεέ μου, τι σου έχω κάνει κ.λ.π.


Οι πειρασμοί είναι τα αλτηράκια του πνεύματος, τα οποία μας γυμνάζουν πνευματικά και μας δημιουργούν ισχυρή προσωπικότητα πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου.


Η πτώση του ανθρώπου, η ημιμάθεια, η αποστροφή του από τον ζώντα Θεό γέμισε τον άνθρωπο με πειρασμούς και δοκιμασίες. Έχουμε μία παραβολή του ασώτου ο οποίος εγκατέλειψε τον πατέρα του, φυσική συνέπεια λοιπόν να ξεκινήσουν στη ζωή του οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες. Όταν όμως επέστρεψε, άρχισαν οι ευλογίες να έρχονται η μία πίσω από την άλλη, έτσι οι πειρασμοί χάθηκαν.


Ας μάθουμε λοιπόν να ζούμε με τον ζώντα Θεό αν θέλουμε οι πειρασμοί, οι δοκιμασίες, ο διάβολος να μην υφίστανται στη ζωή μας.


Η άγνοια και η ημιμάθεια που μας διακατέχει μας συνεπαίρνει μας (παρασύρει) ώστε να αποδίδουμε εύκολα ευθύνες. Ας γνωρίζουμε ότι η άγνοια είναι αυτή που μας παροτρύνει στο να εμπιστευόμεθα άτομα τα οποία διακατέχονται επίσης από άγνοια, συμφέροντα, φιλοδοξίες κ.λ.π. έτσι τους εμπιστευόμεθα και ο λόγος διότι και εμείς έχουμε τα ίδια στοιχεία. Όταν λοιπόν προδοθούμε τότε εξαπολύουμε κατηγορώ, νομίζοντας ότι οι άλλοι φταίνε.


Μία μέρα είχα πάει σε μία γιορτή. Εκεί ήταν μία κυρία η οποία κατηγορούσε τον άνδρα της με βαριές φράσεις, ότι δηλαδή ο άνδρας ήταν λάθος ήταν, ήταν, κ.λ.π. Τελικά τον χώρισε, αλλά έχει τώρα πολλά προβλήματα. Εγώ της είπα: Σε ακούω συνέχεια να κατηγορείς τον σύζυγό σου ότι αυτός έφταιγε και ότι εσύ ήσουν καλή σύμφωνα με τα κριτήρια τα δικά σου. Πιστεύω της είπα ότι δεν είναι έτσι και ότι αυτόν που θα έπρεπε να κατηγορείς είναι τον εαυτό σου, ο οποίος δεν ήξερε να προβλέψει για το αν θα έπρεπε να παντρευτεί αυτόν τον άνδρα τον οποίον αποκαλείς άχρηστο. Άρα για να έχεις αυτά τα προβλήματα πάει να πει ότι φταις εσύ, διότι πήρες έναν άχρηστο όπως λες. Το εύκολο είναι να τα ρίξουμε στους άλλους ενώ ο Λόγος του Θεού λέει, τυφλός τυφλόν αν οδηγεί αμφότεροι εις βόθρον πεσούνται. Είχατε άγνοια του Λόγου του Θεού, σας ένωσαν τα πάθη, τα συμφέροντα κ.λ.π. και γι’ αυτό σήμερα υποφέρεις. Άρα, θα πρέπει ότι κάνουμε να το κάνουμε με Χριστό, διαφορετικά θα καταλήξει σε λάθος.


Ξέρουμε ότι πάμε από πίστη σε πίστη. Ακόμη γνωρίζουμε ότι η αγάπη είναι μία υπερέχουσα οδός. Έχουμε ακούσει και για την πνευματική σκάλα. Γνωρίζουμε ακόμη ότι ο ίδιος ο Θεός πειράχτηκε στην έρημο υπό του διαβόλου, διώχτηκε από τους γραμματείς και Φαρισαίους, εκήρυξε το Ευαγγέλιο της βασιλείας με μεγάλα θαύματα, προδόθηκε, εμπαίχτηκε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε. Έπειτα εμφανίσθη ανεστημένος στο ανώγειο παρουσία πολλών μαθητών, ευλόγησε αυτούς και τελευταία τους είπε: Τώρα εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.


Πολλοί αρχίζουν να κάνουν τον δάσκαλο από το τέλος, βαπτίζοντας και ευλογούντας τους ανθρώπους θεωρώντας τους εαυτούς τους θεοφόρους, μη γένοιτο!


Εμείς θα πρέπει να προσέξουμε ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα του υπέρμετρου εγωισμού, διότι χρειάζεται να διανύσουμε έναν δρόμο στον οποίον μάλιστα να πορεύεται ο Χριστός και το ανθρωποσωτήριο έργο του ώστε να φτάσουμε στο τέλος. Όχι υπερβολές, όχι πονηρίες, όχι υπέρμετρο εγωισμό.


Για να γίνουμε δάσκαλοι χρειάζεται πρώτον να γίνουμε μαθητές, δεύτερον να εισέλθουμε στην υπακοή του Λόγου του Θεού, τρίτον να ξεπεράσουμε τους φανατισμούς, τέταρτον να υπερβούμε πνευματικά τα κατηγορώ φανερώνοντας υπερβατικό πνεύμα, δίνοντας άπλετο έλεος σε όσους μας κατηγορούν ή μας διώκουν. Πέμπτον, να διακατεχόμαστε από σοφία Θεού ώστε να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας, έκτον να θυσιάζουμε τον χρόνο μας στην μελέτη και στην προσευχή ώστε μέσω αυτών να ευαρεστήσουμε τον Θεό, ο οποίος θα εναποθέσει μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Έβδομον, να διαθέτουμε τα χρήματά μας ή μέρος αυτών για την δόξα του Θεού και την αναγέννηση των συνανθρώπων μας. Όγδοον, να μην βλέπουμε λάθη κ.λ.π.


Κάνοντας αυτά παίρνουμε την άδεια ώστε να ξεκινήσουμε να επιστατούμε με αγάπη, με σοφία Θεού, με ταπείνωση στους ανθρώπους που ο Θεός στέλνει γύρω μας. Κατόπιν σφραγίζεται η αποστολή διά των μαθητών μας. Ο Κύριος τόνισε, αγιάζω υπέρ των μαθητών μου και ο λόγος διότι παρακολουθούν τη ζωή μας, έτσι διορθώνουμε σε λεπτομέρεια τον εαυτόν μας. Τέλος γινόμεθα δάσκαλοι, υιοί ή θυγατέρες και ο Θεός μας συστήνει παντού.


Θέλω ακόμη όλοι να γνωρίζουμε μία παγίδα. Όποιος έχει τελειώσει μία σχολή και θεωρεί τον εαυτό του δάσκαλο και δεν έχει τα ανωτέρω (θυσία), τότε ας γνωρίζει ότι ένα ζώο μπορείς να το εκπαιδεύσεις, έναν αμαθή να τον σπουδάσεις πνευματικά, έναν όμως που κάνει τον δάσκαλο και δεν έχει τα ανωτέρω παρά μόνο ξερή γνώση δεν μπορείς να τον βοηθήσεις. Μη γένοιτο!


Οι πάντες πταίομεν. Άρα ας κάνουμε το θέλημα του Θεού και δεν χρειάζεται να αφήνουμε να νομίζουν οι αδελφοί ότι είμαστε υπερβατικά ανώτερα όντα. Ας είμεθα λοιπόν καταλήγουμε φίλοι και αδελφοί και όλα τα άλλα αρχηγιλίκια, μπουφόνικα ρούχα (ξεχωριστά), τίτλοι κ.λ.π. είναι περιττά. Και αν το σύστημα του κόσμου τα ζητά τότε εμείς δεν θα κινδυνεύουμε, διότι θα έχουμε το πνεύμα του Θεού. Όποιος τώρα καταφέρει να χαλιναγωγήσει την γλώσσα, τα πάθη, τις πονηρίες, τα συμφέροντα τότε θα χαιρόμαστε γι’ αυτόν διότι νίκησε και δύναται να κηρύττει με τα στοιχεία του Θεού το Ευαγγέλιο της βασιλείας.


Τα μέλη είναι δοσμένα υπό του Θεού και έχουν σκοπό να φέρουν και να δημιουργήσουν στον άνθρωπο τα συναισθήματα εκείνα που θα τον κάνουν εικόνα του Θεού του αοράτου. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε και να αναπτύξουμε κατά Θεό είναι η διαύγεια του νου. Ο οποίος νους θα πρέπει να βομβαρδιστεί σήμερα από τα ρήματα του Θεού, τα οποία πληρούν ενέργεια και έχουν την δύναμη να χαρίσουν σε εμάς ζωή, ζωή άφθαρτη, ευλογημένη ζωή, αιώνια ζωή, ζωή γεμάτη καρπούς αγάπης, γεμάτη σοφία Θεού, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και σημεία αυτού, με κορωνίδα όλων αυτών των ρημάτων και των προθέσεων του Θεού την ταπείνωση εις ημάς. Ξεκινάμε λοιπόν πρώτον σιωπή, δεύτερον μελέτη και τρίτον ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του Αγίου Ευαγγελίου, ώστε η γλώσσα, οι προθέσεις, οι ενέργειες να είναι του Χριστού.


Στην δευτέρα επιστολή Πέτρου στο κεφ. 1 αναφέρει: << Και δι' αυτό δε τούτο καταβαλόντες πάσαν σπουδήν, προσθέσατε εις την πίστιν σας την αρετήν, εις δε την αρετήν την γνώσιν, 6 εις δε την γνώσιν την εγκράτειαν, εις δε την εγκράτειαν την υπομονήν, εις δε την υπομονήν την ευσέβειαν, 7 εις δε την ευσέβειαν την φιλαδελφίαν, εις δε την φιλαδελφίαν την αγάπην. 8 Διότι, εάν ταύτα υπάρχωσιν εις εσάς και περισσεύωσι, σας καθιστώσιν ουχί αργούς ουδέ ακάρπους εις την επίγνωσιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού>>.


Πάσαν σπουδήν καταβάλλει κάποιος όταν ερευνά σε βάθος τον Λόγο του Θεού ώστε να δύναται να αντλεί απ’ αυτόν την σοφία του Θεού, την οποίαν και αναπτύσσει στη ζωή του. Όπως σπουδάζει ένας φοιτητής για να πάρει το πτυχίο του, έτσι πρέπει και οι μαθητές του Χριστού να σπουδάσουν το θεοί εσταί και υιοί υψίστου πάντες.


Εύχομαι να εννοήσουμε τι λέμε καθώς επίσης να εννοήσουμε και την αποστολή μας, ώστε να προβούμε στις ενέργειες εκείνες όπου θα μας οδηγήσουν στο να λάβουμε πτυχίο από τον Θεό. Πτυχίο το οποίο θα αναφέρει, αποφοίτησες άνθρωπε από την μεγάλη σχολή του Θεού και κατέχεις το πτυχίο του καθαρισμού και του αγιασμού. Κατέχεις το πτυχίο που θα σου δώσει την άδεια να μεταβείς στην αιώνια άφθαρτη ζωή.


Πάντα θα υπάρχουν δίπλα μας άνθρωποι και άγγελοι, που στον Λόγο του Θεού θα έχουν αντίλογο και θα αρνούνται αυτόν και την σοφία του Θεού, χρειάζεται προσοχή.


Υπάρχουν άνθρωποι που αρνούμενοι, τον Θεό Πατέρα, τον Υιό, το Άγιο Πνεύμα, γενικότερα τα στοιχεία του Θεού όπως το έλεος, την ζώσα πίστη, την αγάπη την ανυπόκριτη, την σοφία εκείνη που εξασφαλίζει στον άνθρωπο την αιώνια ζωή, την άφθαρτη ζωή, απορρίπτουν και εμποδίζουν με τον εωσφορικό εγωισμό που έχουν και τον τρόπο επίτευξης αυτών των στόχων, με κορυφή όλων την ταπείνωση.


Ακόμη και οι άγγελοι θα πρέπει να προσέχουν, διότι πολλές φορές παρεκκλίνουν από το θέλημα του Θεού και νουθετούν ανάλογα με ότι αυτοί θέλουν να υπάρχει στο ανθρώπινο γένος, το οποίο είναι έξω από το θέλημα του Θεού.


Στην Αποκάλυψη αναφερόμενος και συμβουλεύων ο Κύριος τους ιδρυτές εκκλησιών, τους αγγέλους αναφέρει: Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Εφέσου π.χ. να προσέχει εκείνο ή το άλλο. Μόνο στον άγγελο της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας ο Θεός ευαρεστείται. Προσοχή λοιπόν στους αντιφρονούντες ανθρώπους και αγγέλους, οι οποίοι εξ αρχής εμπόδιζαν τον άνθρωπο να ενεργήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού ώστε να φτάσει στο κατ’ εικόνα και ομοίωση.


Ο λόγος που εργάζονται για την απομάκρυνση του ανθρώπου ή την παρέκκλισή του από την αλήθεια, είναι διότι είναι κατώτεροι από τον αναγεννημένο άνθρωπο και θέλουν να έχουν διά του ψεύδους την εξουσία ώστε να είναι ανώτεροι και να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους, τους οποίους λόγω της άγνοιας χρησιμοποιούν ανάλογα των συμφερόντων τους.


Όμως το τέλος όλων αυτών έφτασε. Διότι ο Θεός δημιουργεί στράτευμα το οποίο θα πολεμήσει την διαβολή, ώστε να αποκατασταθεί ο Θεός στην συνείδηση των ανθρώπων και των αγγέλων.


Σήμερα θα έπρεπε ο Θεός και οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν την αγάπη του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού να εξελίσσουν το ανθρώπινο γένος ώστε να πορεύεται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και όχι σύμφωνα με των αντιφρονούντων.


Σοφία Θεού είναι ο Λόγος του Θεού όταν όμως αυτός λάβει χώρα στη ζωή μας, διαφορετικά το γράμμα του νόμου, το ρήμα του Θεού παραμένει νεκρό εις ημάς.


Υπάρχει λοιπόν χρονική περίοδος που μαθητεύουμε, υπάρχει χρονική περίοδος που προσπαθούμε να εντάξουμε στη ζωή μας τα δρώμενα του Ευαγγελίου, υπάρχει χρονική περίοδος που γινόμεθα εμείς αυτό που γράφεται στον Λόγο του Θεού. Άρα, σοφία είναι να προχωρούμε με πραότητα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρισκόμαστε μέχρι να γίνουμε μέτοχοι ή συμμέτοχοι και τελευταία κληρονόμοι του απείρου. Όσοι τώρα παραμένουμε στο να μαθητεύουμε σχολιάζοντας τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου, να γνωρίζουμε ότι δεν θα μας ωφελήσει πολύ. Αν όμως σκεπτόμενοι με ειλικρίνεια πρώτα και δεύτερον εφαρμόζοντας πορευόμενοι τον δρόμο του Κυρίου μιμούμενοι τον Χριστό, θα φτάσουμε στην ανάσταση και στην εξουσία να συμμετέχουμε στην δόξα του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, πράγμα το οποίο εύχομαι εις όλους ημάς.


Όταν παραμένουμε ακροατές του Λόγου και όχι εκτελεστές, ας γνωρίζουμε ότι ο διάβολος δεν θα εγκαταλείψει να ενεργεί στο πνεύμα και στο σώμα ημών. Έτσι οι αλώπεκες δεν θα εγκαταλείψουν τον αμπελώνα ημών, το σώμα και το πνεύμα μας. Αυτοί που έχουν φθόνο, φιλονικία, ζήλιες, ψέματα κ.λ.π. ας το εννοήσουν γρήγορα ότι δεν βαδίζουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και ο Θεός δεν υφίσταται, δεν επιστατεί στη ζωή τους με τους καρπούς, τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος.


Ο αναγεννημένος άνθρωπος εκδηλώνει αγάπη Θεού, σοφία Θεού, ταπείνωση Θεού και δεν λειτουργούν στη ζωή του αυτές οι αλώπεκες. Ο αναγεννημένος άνθρωπος γνωρίζει το σχέδιο του Θεού και δεν ταράσσεται όταν αυτό εξελίσσεται και δεν έχει απορίες για το ότι συμβαίνει σε όλον τον πλανήτη θετικό ή αρνητικό. Είναι αυτός που σε όλα τα ζητήματα θετικά ή αρνητικά τονίζει όταν ερωτηθεί το γενηθήτω το θέλημά σου. Είναι αυτός που αφήνει τον Θεό να πάει μπροστά από αυτόν και όχι αυτός που πάει μπροστά από τον Θεό με φωνές και απειλές. Αναγεννημένος άνθρωπος είναι αυτός που αξιοποιεί τον χρόνο του πνευματικά και το οποίο εύχομαι εις όλα τα τέκνα της Φωνής Θεού.


Αν συνειδητά εννοήσουμε το πως ενεργεί ο διάβολος, θα καταβάλλουμε ειλικρινή προσπάθεια, έτσι θα εννοήσουμε, θα δούμε ότι πρέπει να εντατικοποιήσουμε τον αγώνα μας ώστε ο Θεός να βασιλέψει μέσα μας. Δεν είναι δύσκολο! Μία ειλικρινή προσπάθεια χρειάζεται, κατόπιν θα βασιλέψει και γύρω μας.


«37 Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, ους ελθών ο κύριος ευρήσει γρηγορούντας. αμήν λέγω υμιν ότι περιζώσεται και ανακλινει αυτούς και παρελθών διακονήσει αυτοίς.


38 καν εν τη δευτέρα καν εν τη τρίτη φυλακή ελθη και ευρη ούτως, μακάριοί εισιν εκείνοι».


Μακάριοι λοιπόν όσοι εργάζονται με ειλικρίνεια για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου